Her güne bir yas sığdırdığımız bu coğrafyada, bugün, doğum günümü bile kutlayasım gelmedi aslında.
Kan kokuyor kentlerin her biri. Bir katliama üzülürken geliyor bir yerden şehit haberi. Hangisine üzülmeli?
Ben hâlâ Kazım Koyuncu 'nun öldüğüne inanamazken, hâlâ Barış Akarsu adını duyunca ağlarken bu kadar hüzün fazla geliyor omuzlarıma.
Artık tarihteki faciaları hatırlamaya sıra gelmiyor. "Acaba bugün ne olacak?"diye bir kuşku duyuyor herkes. Kimse kalabalığa girmek istemiyor, insanlar birbirine "öteki" diye bakıyor. Ocağına ateş düşmeyen aile bulmak çok zor.
"Öyle bir coğrafya ki hep kana bastın..."diyor ya Cenk Taner şarkıda, Azrail mesaiye kalıyor sanki buralarda.
Çeyrek asırlık ömrüme bile birçok ölüm sığdırdım. Ben iyi ki doğdum diye sevinirken bugün, kaç gencin hayalleri kaldı yarım.
İnsanlığımdan utandım.
Terör, dünyanın neresinde, hangi renkte insanı alıyorsa alsın vahşidir, kabul edilemez.
Düzelir sonraki yaşlarımda belki düzen, "Gelin canlar bir olalım."der demez...
