Kapıların hepsi dışarıya açılıyor. Hep "Git." der gibi. Bütün ömürlere bir şarkısızlık yayılmış, sıkıntıdan ölme hissini vermek için. Hâlbuki ne çok ister insan Neşet Ertaş dinlerken birilerinin hayatına ortak olmayı. Güzelleşmek, bu çağın en büyük sorunu hâline gelmiş. Sanki anlamsız hecelerle konuşuyor insan, bu kadar anlaşmazlığa bakılırsa. Yoksa aynı kelimeleri kuranların bu yoksunluğunun bir çözümü yok aslında. Çerçeveler kana bulanıyor bütün kırılışlarda. Hatıra kalıyor her insan bütün alın kırışıklıklarında. Kapanda gibi ruhlar, bir türlü özgür olup kavuşamıyorlar.
Kimse karşılık beklemiyor lafta, ama her bakışta ayrı bir aşağılama...
Küfleniyor kalpler, gözyaşları vanasını biraz kıssak ya...