Yaşar Kemal'e.

Ne zamandır hastaydın . Ve ben duaları uç uca ekleyip gönderiyordum sana. Elimden bu geliyordu. Daha fazlasını yapamadım, bağışla. Okudum seni satır satır. Kahraman bildim, canım sıkıldığı anlarda. Bizim, öyle Superman gibi yapma kahramanlara ihtiyacımız yoktu, olmadı tarih boyunca. Dehaları, kurtarıcıları kendi bağrımızdan çıkarabildik yüyıllarca. Sen de onlardan biriydin. Soğuk tavırlardan üşüdüğüm zamanlarda seni okuyup Adana’nın sıcakkanlı havasını ensemde hissederim.

Lakin şu an, şu gün, şu 28 Şubat denilen gün, gittin. “O güzel atlara binip gittin.” Gitme diyemezdim, yüzüm yoktu çünkü. Çünkü seni okuduğum hâlde belki de beklediğin gibi biri değildim. Bu kötü dünyaya yaraşmayacak kadar doğru sözlü ve merttin. Gitme diyemezdim, çünkü normalde senin kitaplarını bulamadığımız kitapçılarda, hasta olduğunda kitaplarının en ön raflara dizildiğine şahitlik ettim. Gittiğinde, “Aa Yaşar Kemal zaten ölmemiş miydi?” diyen insanların oksijen israflarını seyrettim… Gitme diyemezdim.

Şimdiki nesle vampir kitapları hoş gelirken sosyal medya ortamında sadece “havaları” olsun diye geçiriyorlar belki de adını. Ben, kahroluyorum, seninle aynı zamanlarda yaşayıp, aynı sokaklardan geçip, aynı haberleri izleyip, aynı filmlere gidip, aynı havayı teneffüs edip de kıymetini yeterince bilemediğimiz için… İşte bu yüzden de gitme diyemezdim.

Sen, edebiyatımızın çınarısın.. Bizi affet, bizi bağışla, “Sarı Sıcak”  gülümse bize usta…  “Yer Demir Gök Bakır” artık bizim için, “İnce Memed” sen gidince “Tek Kanatlı bir Kuş” olarak kaldı, “Deniz Küstü”, “Kuşlar Da Gitti” seninle, “Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana”… Ama bu toprağı, insanlığı seven herkesin kalbinde her daim yerin olacak. Ve “Yaşar” her zaman “Kemal”ler döndükçe dünya… 

birAdam.

Bir adam sevdiğini söyleyecek de ben kalkıp gideceğim peşinden.  

Düzensizliğimi bozup ona gideceğim.

Ve diyeceğim ki :

İşte geldim ben!

O beni kandırdı mı diye hiç düşünmeden.

Bu sözleri başka kaç kişiye söylüyor acaba, demeden.

Ben de karambole bir cinayete kurban gidersem,

Birçok kadın gibi ölürsem hâlâ nefes alıyorken?

Bir adam sevdiğini söylecek ve ben gideceğim onun peşinden.

Bir siren sesi gibi ötecek kuşlar çığlık çığlığa

Görmezden geleceğim kendime sığınak yaptığım şehri,

Kör olmam lazım ne de olsa aşk bu ya…

Buruşturup atacağım o güzel sözleri, kör bir kuyuya…

Bir adam sevdiğini söyleyecek daha sonra .

Diyecek ki “Seni annemle tanıştırayım.”

Ben de cevap vereceğim: “Yok almayayım bayım.”

Ciddi olmanın tek göstergesi de  bu tavırlar sanırım.

Bir adam,

Ki öyle bir adam da yok hani.

Söylemeyecek sevdiğini bilirim ki.

İçimde bir boşluk, başımda rüzgâr,

Kimseye ilişmeden yaşarım, bu daha iyi…