Ucuz düşlerini sattığında
Mora düşüşlerinin bir beşik gibi seni oyaladığını anlarsın
Ecel için doğduğunu fark etsen de
Belki bir milat vardır diye içinden geçirirsin.
Sancılı illetlerin kucağındayken
Kızıl limanların seni sürükleyeceği isyana bırak kendini.
Ateş gibi gelir başta bu, sevgisizliğine.
Varacağın yer, portre bahçesidir
Herkesin gerçek yüzlerinin gömülü olduğu bir toprak parçası…
Bu yüzden orada hep gecedir vakit, hep kıştır zaman.
Korkarsan yine de, en çok kendi portrenden,
Islık adamayı unutma bütün insanlık adına.
Duvarlara yaslan, küf koktuğuna aldırma.
Silinmeyen alın yazısıdır o, katlanmak zorunda olduğunu
unutma…