Çimen

Çiçekten bir şapkası vardı 
Ve kabarık etekler arasında kaybolan zarif yapısı. 
Uçar gibi yürüyüşünün nedeni
Çimlere basmaya kıyamayışındandı. 
Mor menekşeler ona göz kırparlarken
Onun gözü Gül ile Lale arayışındaydı.
Gül, her zamanki gibi bahçenin ortasındaydı
Mağrur ve asil duruşuna rağmen 
Sahip olduğu diken ve kadifemsi tavır;
Onun iç çatışmalarını anlatırdı. 
Lale ise kıyılarda kendiliğinden bitmişti yine,
Çoğu insan onun varlığının farkına bile varmazdı.
Dokunsalar ağlar; yaprakları düşüverir 
Üstelik hiç de güzel kokmazdı. 
İşte bunlardan ötürü kadın ;
Adımlarını çok dikkatli atardı. 
Çünkü o da 
Gül ile Lale gibi 
Klasik müzik ile halk müziği gibi, 
Soylu ile köylü gibi,
Zengin ile fakir gibi 

Bazen ortasında ama çoğu zaman da kıyısında kendiliğinden yaşıyordu hayatı...