kendini altın terazilerde tartarsan
karşına altın,elmas,en kötü ihtimalle gümüş gelir
kendini sokaktaki adamın terazisine koyarsan
karşına ne çıkacağı belli olmaz.
en büyük hatam işte buydu Tanrım
ben herkesi kendim gibi sandım
sevdiğimde karşımdaki anlar dedim, aldandım
durdum yere gidenlerin ardından hep bakakaldım
işte bu yüzden ağlamak gereksizdir artık
bile bile lades denirdi bu hayata , saçmalık
sen kendi değerini bilmezsen eğer
bütün emekler, bütün sevgiler çöpe gider yazık
bütün yaşadıklarım belki yazmam içindi
o küfrettiğiniz kadın pollyanna'nın baba annesiydi
boşuna deniyorlar insana deli
başladım şiirine , nerede benim huni ???
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder