25 Haziran . "Kumral bir çocuğun yaz öyküsü bu."
Günlerin yavaş yavaş kısalmaya başladığı zamanlardı. Bilemedik gideceğini, gün birden geceye vardı.
"Şarkılarla geçtim aranızdan." diyorsun ya, yalan. Geçmedin ki. Gitmedin ki.
Adını duyduğumda "ah" diyebiliyorum sadece. Gözlerim doluyor istemsizce.
Aynı zamanlarda yaşayıp seni görememek de üzüyor beni. Gülüşünden nasip alamadım ki.
Ah Kazım Abi ah! Karadeniz'e yeter bu hüzün artık kıyamete kadar. Sen hep genç kalacaksın, biz de hep hasret.
Gülümsemen, artık bulutlara emanet.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder