Öğretmenler Günü

Bugün Öğretmenler Günü. Ben 25 yaşındayım ve üç senedir bir şeyler öğreniyorum şu hayatta. Senin sayende o da. Hayatıma girdiğin zamanlarda kendini böyle sevdireceğini düşünmezdim hiç. Derdim ki “Çok şey öğrendim şu yaşımda.” Öyle olmuyormuş o işler. J

Önceleri, bir insanı uyurken seyretmenin güzelliğini keşfettim. Doyulmaz mı hiçbir insana bakmaya? Saatlerce seni seyrettim uykunda, sen yeter ki yalnızlığa hiç bulaşma. Kokun sonra… Cennetten bir köşkü andırıyor adeta. Sana özel verilmiş olmalı o koku. Oksijenden kıymetli olmasının başka açıklaması olamaz ya…

Bana ilk gülüşünle hayat aşılandı damarlarıma. Bana kızarak bakman bile bambaşka bir mutluluk oysa. İnsanın bir erkeği herkesten kıskanmasını anlamazdım, büyük konuşmuşum oldukça. Şimdi, biri sana bir şey söylemek istese, bir arkadaşın seninle “kavgaşıyor” olsa canımdan can kopuyor. “Kapat gözlerini, kimse görmesin, yalnız benim için bak yeşil yeşil…” diyor hani şarkıda, işte öyle bir sevda…

Seni üzene bile kötülükle karşılık vermiyor olman, insanlığının kanıtıdır. Gözlerin doluyor ve içine atıyorsun bütün fırtınaları. Bir oyuncak için şiddete başvuran diğerleri gibi olmuyorsun asla. Seni sevene de sevgini nasıl göstereceğini şaşırıyorsun, kâh gülerek kâh güzel sözlerinle mutlu ediyorsun onları. Muhtaç olduğumuz insanlık, senin damarlarındaki kanda saklı…

Senin sayende her defasında sabretmeyi, gülümsemeyi, hiçbir şey olmamış gibi davranmayı, insanları üzmemek gerektiğini öğreniyorum ben. Sensin beni baştan var eden.

Adının “Muhammed” kısmının bütün hoşgörüsünü taşıyorsun, adını yaşatıyorsun. Sayende benim de adım yaşıyor, yüzüm “Gül”ümsemelerle doluyor.

Sen bana “asker arkadaşım” dedin, “iki kardeş olalım” dedin ve hepsinden de önemlisi kendiliğinden bana “anne” dedin.

Ben teyze olmanın anne yarısı olmak olduğunu ilk seninle öğrendim…

Öğretmenler Günümüz kutlu olsun çocuk. J