Kahkahalar devrine yetişememiş biriyim.
Gül sofrasında yer bulamayan bir çiçeğim.
Bütün sokaklar bana yabancı
Ağaçların paramparça oluşuna tanık herkes.
Cilalı taşlar düşüyor hayatıma
Belki milattan önce kalan acılar bu yüzden
Çocuklara güvenemiyorken iç çekiyorum
Çubuk kraker vefasıyla sessizce kırılıyorum.
Sokak panolarında aşk yazsın isterdim
Reklamların hiçbiri gökte uçan kuştan değerli değil.
Bu kaçıncı ağlayış serisi?
Şarkılarla avunduğum yaşları çoktan geçtim.
Yaşamaya karşı mazeretlerim de yok.
Bir mayıs kadar kararsız kalıyor insan
Mor'un hüznünü de bir kenara bıraktım.
Hadi, şimdi senfoniler eşliğinde beni sahneye çıkar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder