27.12.2022

Love Bombing

     Şu aralar en meşhur deyimlerden biri "love bombing" yani "sevgi bombardımanı." Karşıdan okurken "Acaba böyle yapan biri var mı?" diye düşünüyor insan. Eğer yakın çevrenizde böyle birini bulamadıysanız belki de dönüp aynayı kendinize tutmanız gerekiyordur. Kendimden biliyorum. Sonuçta ben daima sevgisizlikten yakınan biriyim. "Herkes gidiyor, neden böyle oluyor? Hiç mi sevgi hak etmiyorum? Çok mu kötüyüm?" gibi cümleler kafamda dönüp durur. Beni hayatından çıkaran kişilere baktığımda ise hepsinin tek ortak özelliği var: Tarafımdan sevgi bombardımanına tutulmuş olmaları. Belki sadece bir kişi beni üst seviyede sevgi bombardımanına tuttu, hâlbuki ben bu konuda zaten usta olduğum için bundan etkilenmedim ve bu durum onda hayal kırıklığına neden oldu. Onu şimdi çok iyi anlıyorum. 

    Kolay kolay kimseyi sevmem ama birine yaklaştığımda, ona değer verdiğimde girdiğim bu tavır, sevgi gösterisinin ardında vahim bir durum. Çeşitli şekillerde o kişiyi mutlu etmeye çalışıyorum deli gibi. Sonuç: Ya bunalıyorlar ya inanamıyorlar ya da kendileri böyle yapamadığından eziklik duyuyorlar ama illaki gidiyorlar. Koşarak uzaklaşıyorlar. Benim zihnimde şunlar dönüyor hâlbuki: "Ben onu sevdiğimi göstermeye çalıştım. Ben bu kadar mı kötüyüm, sevgimden neden kimse anlamıyor?" gibi sorular... 

    Neyse ki kendimle ilgili fark ettiğim şu: "Love bombing"i o kadar çok yapıyorum ki "gaslighting"e geçmeden karşımdaki insan kaçıp gidiyor ve "ghosting" kısmını gerçekleştiriyor. O da aslında benim iyi bir şeyler yapmaya çalıştığımın farkında. "Neden cevap vermiyor, beni neden görmezden geliyor?" diyorum. Tamam, bazen gitmek isteyen her durumda gider; böyle sıkıntılar olmasa bile. Bu gruptakiler dışında yaşadığım görmezden gelinme durumu ise tamamen beni ilgilendiriyor. 

    Peki, neden yapıyorum bunu? Narsistlikten mi? Yoksa "Kimse beni sevmedi, sevmeyecek mi?" çığlıkları mı bu? Beni kimsenin ben olarak sevmeyeceğine beni kim/ne inandırdı? Hangi travmanın bedeli ya da? Eh, işin bu kısmı da terapistime düşüyor. 

    Artık ne bir dert ne bir mihnet... 






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder