Ben şarkının sözlerini ezberlemişim, şarkının nasıl hüzün içerdiğinin, ağlatarak bitiren nağmelerin farkındayım. İstiyorum ki sen fısılda bu şarkıyı kulaklarıma. Yoksa dans edemem ki kapılıp bu şarkının havasına. Kendi kendime dans etmekten yoruldum, senin de bana eşlik edeceğini bilsem hiç durmadan döner durur, şarkının ritmine ayak uydururum. Ama senin kulağına hoş gelmiyor bu şarkı, biliyorum.
İşte böyle oluyor tek taraflı sevmek. Her gün kendine soruyorsun "Gerçekten seviyor muyum?" diye, cevap belli: "Evet." Sevmenin hiçbir işe yaramadığını fark ettiğin an dev gibi hüzünler oturuyor yüreğine. Söylesen, hayatından komple gidecek. Söylemesen, her gece ağlamaktan küfleniyor yüreğin. En büyük ikilem de bu hayatta: "Tek taraflı sevmek mi yoksa tamamen kaybetmek mi?" Göze alamıyor insan tamamen kaybetmeyi. "Usul usul severim daha iyi." diyorsun. Ta ki o insan bir başkasıyla birlikte olana kadar. Çamura bulanıyor bütün sevdan o anda. Temizleyecek ne gücün var ne de inancın. Sevgisizlikten öylesine yorulmuşsun ki ağlamak bile kâr etmiyor içine edilen sevgilere. Sen sevdiğin insanın saçlarını okşamayı bile çok görürken kendine, başkaları harcıyor sevdiğinin yüreğini bozuk para niyetine. Sabretmek girer mi burada devreye? Sabretsen bir gün anlar mı sevdiğin seni ve karşında olmaktansa yanında olur mu feleğin çemberinde? Meçhul.
Uzaktan sevmenin acısıyla yansa da yüreğin, hiç görmemektense sevgini saklamayı tercih edersin. Sadece seversin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder