“Bana gelince hayat neden masalsız?”
“Live by the Sun / Love by the Moon”
İçimde Kocaman bir Ay taşıyorum kalp yerine. Beyaz saçlarım omuzlarımdan aşağı dökülüyor. Yemyeşil bitkiler takmışım kafama. Yüzümde kötü ruhlardan korunmak için mavi ve yeşil boyalar... Yüzümde hafif bir gülümseme... Yüzümde derin yaşanmışlıklar...
Damarlarımdaki sihire inanmaktan başka çarem yok. Her nefesimle birlikte içimde bir doğa yeşilleniyor. Güneş’in her doğuşunda benim sihirim alevleniyor. Geceleri de içimdeki Ay beni aydınlatıyor. Hiç karanlıkta değilim. Kendime hiç karanlık elbiseler giydirmiyorum artık. Bütün zamanımı kendimi geliştirmeye adadım. Enerjimi harcamalarına izin vermiyorum. Bir fidanı kollar gibi koruyorum kendimi. Ben de doğaya ait olarak devam etmeliyim. Başkaları nedeniyle üzülmeye kalkarsam yeşillendirdiğim doğadan pespembe bir çita gelip, bütün üzüntümü alıp hızla uzaklaşıyor. Geriye Dolunay sabrı, kuş sesleri ve bir şarkı kalıyor: “Sana sen lazımsın, gerek yok hiç onlara...”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder