Çelenk

Bütün gün beynime biriktiriyorum yaşananları .
En yakın arkadaşım araba aldı.
Ama benim bundan haberim olmadı.
Hayatla da böyleyiz işte.
Ben ona "en yakın" derken
Sıradan biriyim onun gözünde.
Keşke diyorum
Sonra vazgeçiyorum
Yazdıklarımı okuyunca hiç beğenmiyorum.
Ama yazmam şart.
Senin beni anlamadığın her gün daha fazla yazıyorum.
Sen...
Bahsediyorum hep senden.
Sen ki
Narsist bir kral ,
Asil bir köle gibisin benim gözümde.
Birçok şeyi söyleyemem yüzüne.
Dinlemezsin söylesem de.
Karşında çelenk gibi hissediyorum kendimi .
Anlamıyorum düğüne mi geldim yoksa cenazeye mi?
Çiçek çiçek ruhum ama.
Bir yandan da simsiyah rengi.
Düellolarda kaybettim oğlum ben bakışlarımın güzelliğini .
İyi bakmıyorum evet ,
Boncuklar dağıtmıyorum kimseye.
Sevmiyorsam her şey bahane.
Seviyorsam ...
Ya seviyorsam?
İşte o zaman kaç bence.

Aşk değil , kendini kaybederek sevmek hiç değil.
Anlatamıyorum bunu.
Yazdıklarım da
Şiir değil.
Düzyazı hiç değil.
Bitiriyor umudumu .

Artık uyuyayım . Çok geç oldu.