Neşeli Öyküler

Zorlamayla neşeli öyküler yazılmıyor Tanrım.
Ama hayatımın her anında bir hüzün saklarım.
Şu kısa ömrüme ne acılar sığdırdım .
Hayır yani hepsi mi benim salaklığım?

Seviyorum böyle saçmasapan konuşmayı.
İyi bilirim ne de olsa ordan oraya savrulmayı,
Ağlarken bile neşeli satırlar yazmayı.
Hiç gelmez ki ömrüme Temmuz ayı.

Uzak durmalıyım dediğim her şeye battım
Herkesin gözünde belki gereksiz bir insandım
Oysa sadece huzur arandım
Saçmalıklar zincirine bir halka daha kattım.

Sevmek diyorum işte sevgili Tanrım ,
En çok da sevdiğini mi sınıyor herkes?
En çok sevdiğini mi atıyor cehenneme?
En çok sevdiğine mi sebil ediyor acıları?
Ne
Anlamı
Kaldı?