Gençlikten

Kanım çekiliyor.
Nefessiz kalıyorum.
Kahırlar sarıyor dört bir yanımı,
Gülemiyorum.
Batıl bir inançtın oysaki sen bende.
İşte şimdi, yaksam da tüm bedenimi nafile.
Maviye kaldırıyorum kadehleri bu gece.
Kusamıyor, ağlayamıyorum,
Birikiyor pislikler içimde.
Saçlarınla tutunmak varken hayata,
Koşup sarılıyorum anneme bağıra çağıra:
"Reçel kavanozlarını ben kırdım anne!"
Ruhum, yüreğim, yara bere içinde.
Ezbere bilmediğim şarkılar dolanıyor dilime.
Kısılıyor sonra sesim, nihavend eşliğinde.
Nehirler boyu ağladım şu yaşıma dek,
Bilmem ki hangi kaos benim ruhuma denk!
Bulaşıyorum insanlara ama almıyorum ki zevk.
Pencere lazım ruhuma, yoksa cambaz ipten düşecek!