Benim sevdiğim sen değildin . Bunu bir kez daha anladım bugün. Benim sevdiğim tamamen kafamda oluşturduğum sendin. Ve bu yüzden de sen beni hiç sevmedin .
Bütün yıpranmalarım da bu yüzdendi işte. Ama artık senin suratına bile bakmamayı öğrendim.
Sadece daha karakterli olarak düşünmüştüm seni. Hata ettim, özür dilerim. Ve sen, hayatımdaki onlarca artçıya rağmen , hayatımı sağlam şekilde salladın ve gittin . Belki de hiç gelmedin.
Ben senin gülüşünle mutlu olurdum oysa. Var mı şimdi böyle sevdalar , o ahkâm kestiğin ortamlarda? Önemi yok bunların. Şu an da aslında sadece canım sıkıldığından yazıyorum. Okumayacağını bildiğimden döşüyorum.
Keşke yüzüne söyleseydim bunları. Ama sen eminim anlamışsındır tavrımı.
Bazen , her fedakarlığı gösterdiğin , çok sevdiğin bir insanın sadece bir cümlesini unutamazsın , o içine işler ya hani , işte tam da o noktadayım. Sana kendimle ilgili hiçbir şey anlatmam artık.
Her şey en sonunda "hiç" oluyor be baksana. Ben de hiç olacağım bir gün nasılsa. Umrumda değil ki senin karaktersiz davranışların. İnsan, birine değer veriyorsa bunu belli eder bir şekilde. Yapmacık oysa senin "canım cicim" lafların . Herkesle çıkarın varsa görüşüyorsun , farkındayım. Ve ben, açık denizlerde kendime T yönünde sevdalar aramaktayım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder