Hazırcevap

Sayfalar dolusu şiirler yazarsın da birine, sonra o gelir bir cümlen yüzünden sana darılıverir.
Ne kadar çok sevdiğini anlatmak istersin, ama bunu sıkıcı bulur ve uzaklaşır.
Özlediğinden dem vurmak istesen anlayışsız olur çıkarsın karşısında.
"Gel" desen emir olarak algılar, "Geleyim" desen meşgule döner hatlar...
Mesaj atsan sabırsız olursun, atmasan onun bir selamına muhtaç olursun.


Velhasıl, Turgut Uyar'ın da dediği gibi "Sevgim acıyor, kimi sevsem, kim beni sevse..." durumunda bulursun kendini. Çok şey değildir istediğin ama hep kıskanç, uyumsuz, anlayışsız, despot taraf sen olursun. Aslında sadece sevdiğinle daha yakın olmak istersin, ama kendini bir türlü ifade edemezsin. Hatta bu durumdan yakınacak olsan bile suçlu olursun.

Acaba aşk, bir tarafın kendini hiçe sayması mı?