Tabip

Kurutulmuş bir ruhun ayak izlerinde
Bütün aşk hikâyelerine gülerken
Evli olanların mutsuz olduğu evrende
“Her Şey Siyaha Giderken”
Tabutlara giren artık beden değil ruh ise
Yirmili yaşlarda bile otobüse bedava binecek seviyedeysen
Terk ediliyorsan hiçbir neden gösterilmeden
Karamsarlık bir lüks değil, hak olmuşken
Artıyor borçların evden işe giderken bile
Yıllarca hasret kalmışsın denizin yüzüne
Alnına hep yamalı hayatlar işlenmişse
İnsanlardan intikam alamadıkça işkence ediyorsun kâğıda ve kaleme
Ne sırtında bir Yusuf hırkası ne dilinde bir isyan çığlığı
Sadece akvaryuma hapsedilmiş bir balığın yaşam çabası
“Yeter” diyemediğin anların hıçkırığı ve gözyaşı
Dik duruşun var cerrahî müdahalelere karşı
İnsanların sana yaptığı iyilik de zaten vicdan rahatlatması
Çürük bakışlarla denk geliyor olmanın şanssızlığı
Herkesin sana karşı fedakârlığı unutmuş olması
İşte bunlar hep hayat falan filan...
Dinle şarkını, otur aşağı, çok ses çıkarma
Kimseye saygı duyma, değer verme
Kendince yaz, hiç kimseyi de germe
Nasılsa olduğun gibi gideceksin vakit gelince...