ZİFOS

Mağrur acılarla hayata tutunmaya çalışırken bir insana temayül etmenin çok yorucu olduğunu anlatmak, işleri daha da zorlaştırıyor.
“Merhaba” derken bile temkinli davranmak gerekiyor. Herkes muhtekir olmuş, kim kimden ne koparırsa öyle ölçüyor adamlığını. Munis zannedilenler bile sadece lakayt sevdaların filizlenmesine neden oluyor.
Vilayetler değişse de hep aynı tınılarda vücut buluyor yenilgiler. İnsanın mukavemet gücü azalıyor bu çarpışmalarda.
Eskisi gibi değil, zerdaliler artık meyus duruyorlar dallarında. Artık kimsenin iftihar etmeye hakkı yok bu laçkalaşan sevdalarda.
Hayatın tefsirinde yanılmış ve sonsuza dek kefaret ödemek zorunda kalmış insanlar artık mütevekkil şekilde ölümlerini bekliyorlar. Nefes almaktan bıkkınlar. Çaresizliklerine mirî bahçelerde sığabilecekleri bir parsel arıyorlar...