Herkesin yanında fazlalık olmak.
Nasıl da mecbur bırakıyorlar insanı gitmeye.
Sevdiğim insanlardı halbuki hepsi de.
Batıyor hareketlerim her birine.
Gitmek istemesem de gitmem şart.
Nefes alınmıyor başka türlü bu kentlerde.
Gitmek bile çözüm değil ya,
En azından yük olmamış olurum başkasına.
En azından akşam ne yemek yapacağını düşünmez kimse benim için.
En azından eve kaçta döneceğimi merak etmez kimse.
Doğduğum güne lanet etmişti en sevdiğim yıllar önce,
O unutmuştur , ama ben unutmadım işte.
Çünkü lanet yağıyor yaşadığım her güne.
Öyle bir dua olmuş ki bu, tam yerinde.
Zamanın bir köşesinde sıkışıp kalmışım
Hareket edemiyorum ne geriye ne de ileriye
Yelkovan gelse kovalasa beni diyorum
O da inat yapar gibi, akrebi yolluyor yerine.
Dayanamıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder