Gideceğini her fırsatta söylüyordun
Ben ise aptal rolüne yenik düşüyordum
Hayatın için hep sustum
Seni kaybetmemek için sustum
Seni kaybetmemek için , kaybediyor olmama sustum .
Bile bile ladesti bu.
Aynı, öleceğini bilerek yaşamak işte.
Gidecek olmana alıştım aslında.
Bak nokta koyuyorum artık bütün cümlelerin sonuna.
Ama böyle çabuk unutmanı beklemedim.
Daha gitmeden soğumanı hiç düşünmemiştim.
Kartal Tibet gibi sevmiyor ayağına yatıp kendinden uzaklaştırmak istesen de
Bana alışmıştın hiç itiraf edemesen de.
Unuttun yine de.
Etten tırnağı, sudan rakıyı , siyahtan beyazı , Zeki'den Metin' i ayırır gibi
İki ayrı parçaya böldün bizi.
Ama asla iki eşit parça değildi.
Sende kaldı sevgimin birçok emaresi.
Unutulmuşluk manifestosunu yazıyorum bu gece
Aklının kör noktasında olmasam bile.
Aynı şehirde son bir gece.
Hüzün dilimde yine türkülerce.
Bana baksan , gülümserdin
İşte bu yüzden gülümsememeyi seçtin .
İşte bu yüzden ben seçmedim gülümsemeyi.
Yarın akşam nasıl uyuyacağımın fırtınasına hazır değilim.
Senden gelecek bir kelimeyle gönlümü hoş eylerim .
Sanki bakıyorsun bana ve dudaklarında o gülüş ,
Grizu girer şarkıya: Bütün Bunlar Düş...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder