Kimsesiz hissedilen akşamların sonunda
Telefon rehberleri hazırken yakılmaya
Anlatmak istesem de kendimi
Aslında anlatmak istemiyorum da .
Alışıyorum şekersiz çaya
Alışıyorum artık yapma sevdalara
Alışamadığım tek şey haksızlıklar ama
Kaybediyorum kendimi yenik başladığım savaş meydanlarında.
Boşver diyorum bazısına
Görmezden geliyorum çoğunu günlük hayatta
İnsanoğluna güvenilmez biliyorum
Yine de her seferinde daha çok üzülüyorum...
Geçiyor elleri kâğıt kaplı adamlar
Anlatıyorlar ki hayat nedir, ölüm nedir.
Biz böyle mi öğrettik size derken
Bahsetmek istedikleri gerçekte nefrettir.
Bulamıyor yolu akan bakışlarım
Ya ben hiçbir şeyi doğru yapamıyorum Allah'ım
Ya da terazisi bozuk insanların.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder