Aay

Bir Ayasofya gezisinde pencereden başımı gökyüzüne çevirip bakmıştım umutla yarınlara. O zamanlar sen vardın yanımda ve ben çok mutluydum o anda. Sonrasında kahrolacağımı bilseydim eğer, o pencereden özgürlüğe uçardım, kalmazdım seninle bir dakika. Ama işte, insan illa ki aldanıyor ya "aşk"a!
Şimdi oturmuş sana yazıyorsam eğer, kendini değerli sanma. Satırlar karalayabiliyorum nihayetinde çöp kutusuna.
Düşününce ne kadar salak olduğumu anlıyorum. Sen okulunu bitiresin diye gördüğün derslerle ilgili sayfalarca ders notu bulup onları çıkartıp sonra da tek tek dosyalara koymuştum mesela. Halbuki kendim için bile yapmadım hayatımda böyle bir şeyi. Başkaları sevgililerine yapıyorlar mı bu tarz şeyler, inan umrumda değil. Çünkü sen gittin ya, dört senenin içine edip, kendini serkeş hayata, beni yalnızlığa itip gittin ya hani, hem de normal şekilde de değil, aldattın da sonra üste çıktın ya hani, ben o günden sonra sayende hastalığımın zirve yapışını seyrettim. Nöbetler geldi art arda. Doktor "Neye üzüldün yine?" demeye alıştı bana.
Bunların yanı sıra, güven denen duygunun zerresi kalmadı kimseye karşı. Şu an hayatıma girecek insana güvenemezsem, seni bulur onun da ahı.
En olmadık insana güvenmişim demek. Halbuki tam dört sene bekledim, sevgiden anlarsın diye. Saygı duyarsın en azından benim sevgime dedim. Sen beni bırakınca, arkadaşların, kuzenlerin bile aynı cümleyi kurdular bana: "Senin gibisini bulamaz, başkalarıyla takılıyordu ama." O an, şükrettim aslında senden kurtulduğuma. İyi ki, dedim, iyi ki defolup gitmiş başkalarına.
Bir insanın böyle düşünmesi ne acı. Birinin gittiğine sevinmek ne kadar aşağılayıcı.
Seni unutmamak da değil bu aslında. Sevmiyorum tabi ki asla. Sadece bir şarkı yüzünden kabardı öfkem. Geçsin diye yazıyorum işte şimdi. Diyor ya Umay Umay,"Bir şarkı duydum,kalbim acıdı." O kadar işte.
Hani, Ayasofya'nın duvarlarını kazıdılar da alttan başka işlemeler, resimler çıktı ya, hani Ayasofya gördüğü bütün savaşlara rağmen asaletiyle hâlâ dimdik ayakta ya, işte ben de öyleyim zira. Kalbimi kazıyorum arada, ne yazık ki sen çıkıyorsun belli belirsiz. Boşver, ben acılarımla güzelim, acılarla temiz.