Köksüz

Özgürlüğüne düşkün olanların hikâyesidir bu.
Doğduğu andan itibaren pisliğe bulaşanların,
Sorulsaydı eğer, yaşamı seçmeyecek olanların,
Komşunun ağacından erik çalmamışların,
Hiç çocukluk arkadaşı olmayanların,
Hastane kokusuyla dolup taşanların,
Öğretmeninin gözünde haksız sayılanların,
Matematiğe kafası basmayanların,
Çocuk yaştayken en sevdiğini toprağa koyanların,
Dünyaya mor pencereden bakanların,
Doğduğu güne lanet okuyanların,
Aynı hatayı defalarca yapanların,
Kalabalıklar içinde yalnız kalanların,
Arkadaş ortamlarında hep dışlananların,
Konuşmadan yazanların,
Sevgilisi tarafından aldatılanların,
Nişan yüzüğünü parmağından fırlatanların,
Yukarı giden yürüyen merdivende aşağıya inmeye çalışanların
Yani köksüz, bağsız, kimseyi önemsemeden yaşamaya alışanların tarifesidir bu.
Diğerleri için yazacak bir sözümüz mevcut değilse eğer, bu, yaralarımızdandır.
Bize de güneş doğar sabahları, ama dünyayı durduramadığımızdan her gün geceye varır.