1
Labirent. Duvarlar… Hep sıkıcı gelir insana. Çünkü insan,
kıyılarda yaşamaktan korkar.
Kıyılar… En güvenli yerler oluyormuş aslında. İnsanın
cesaretini topladığı, nefes alabildiği yerler… Bu yüzden hayatımda ilk kez
İbrahim Tatlıses dinlemekten bu kadar keyif aldım.
Zamanı anlara bölmek… Bazen bir sakız falına… Bazen de bir
şişe kolaya şükretmek. Yapmam gerek. Bir amacım var, kurgu hazır. Mutluyum bu
sayede. Hayatımda ilk kez bu kadar berrak şekilde mutluyum.
Yaşaman lazım. Hadi, at kendini sahneye! Harikasın işte.
Arka bahçelerde yaşıyoruz ama önemli olan da bu değil mi?
Dedi bana. Ön bahçelerde gösteriş olur ama arka bahçelere
ekerler ekmeklerini. Vişne ağaçlarının gölgesinde… İlk kez yazarken böyle
heyecanlı, böyle nefes nefese…
Kıyılarındayım ve kıyılarımda.
“Ne sen bunun farkındasın nen de polis farkında!”
Pan aşkına!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder