9.02.2016

1

1
Labirent. Duvarlar… Hep sıkıcı gelir insana. Çünkü insan, kıyılarda yaşamaktan korkar.
Kıyılar… En güvenli yerler oluyormuş aslında. İnsanın cesaretini topladığı, nefes alabildiği yerler… Bu yüzden hayatımda ilk kez İbrahim Tatlıses dinlemekten bu kadar keyif aldım.
Zamanı anlara bölmek… Bazen bir sakız falına… Bazen de bir şişe kolaya şükretmek. Yapmam gerek. Bir amacım var, kurgu hazır. Mutluyum bu sayede. Hayatımda ilk kez bu kadar berrak şekilde mutluyum.
Yaşaman lazım. Hadi, at kendini sahneye! Harikasın işte. Arka bahçelerde yaşıyoruz ama önemli olan da bu değil mi?
Dedi bana. Ön bahçelerde gösteriş olur ama arka bahçelere ekerler ekmeklerini. Vişne ağaçlarının gölgesinde… İlk kez yazarken böyle heyecanlı, böyle nefes nefese…
Kıyılarındayım ve kıyılarımda.
“Ne sen bunun farkındasın nen de polis farkında!”


Pan aşkına! 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder