Yapma

Göğüs kafesimde kuşlar büyüttüm ben. Çırpınırlar her yalanda. Çıkmak isterler, uçmak isterler yalansız diyarlara ama ne fayda? En çok da bu yüzden yalan söyleme bana.

Saçlarımdan çiçekler yetiştirdim ben. Özenle suladım onları gün batımlarında. Moralim bozulduğunda kesiyorum kökünden hepsini. En çok da bu yüzden sahte gülme bana.

Gözlerimde sevdalar demledim kahve kokan. Unuttum ama şimdiki aşkların çoğu saçma sapan. Ağladığımda gözyaşı değil kan sanki gözlerimden akan. En çok da bu yüzden inanmadan bakma bana.

Yazılar yazdım alnıma, bembeyaz, adımın anlamıyla. Eli kalem tutmamışların iftirası yetermiş hâlbuki hayatları karartmaya. En çok da bu yüzden izi kalır düşüncesiyle çamur atma bana.

Sadece etten, kemikten var olmadım şu hayatta. Sevdim, daha çok sevdim, daha çok sevdim… Şimdi, ruha dokunan sevdalarımla kapına geldim. En çok da bu yüzden sevmiyorsan “seviyorum” deme bana.