Tuvalet aynalarında kalan ruj izi gibi hayat.
Mor bir şal gibi sıcacık çoğu zaman, boynuma dolanan.
Beynimi yönlendirme çabası içindeyim. Gereksiz muhabbetlere
kahkahalarla gülüyor olmam, sosyolojinin içine ettiğimin resmi midir acaba?
Bugün yine öğrettin bana. Aristo önemli adam vesselam.
Şu an bendesin ve ben bunu biliyorum. Bu yüzden yazarken
kendimce sırıtıyorum. Kelebekler gibi
telaşla yazıyorum bu satırları. Bir günlük bile olsa dibine dek yaşayacağım
hayatı ve hayran bırakacağım kendime insanları.
Zaten ben sudan korkarım. Kıyılarda olmak bu yüzden işime
geliyor hani. Yoksa “Boğulurdum her
sağanakta…” Sen, gözbebeklerinin masumluğunu kokladığım, yüzmeyi öğretiyorsun
bana. Vücudumun çoğu sudan ibaret iken sudan korkmak boşuna.
Fallı sakızlar çiğnemem artık daha.
Moliere okumak lazım.
Rutubet kokan duvarları artık boyadım. Evet, hazırım.
20032015
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder