9.02.2016

4

Tuvalet aynalarında kalan ruj izi gibi hayat.

Mor bir şal gibi sıcacık çoğu zaman, boynuma dolanan.

Beynimi yönlendirme çabası içindeyim. Gereksiz muhabbetlere kahkahalarla gülüyor olmam, sosyolojinin içine ettiğimin resmi midir acaba?

Bugün yine öğrettin bana. Aristo önemli adam vesselam. 

Şu an bendesin ve ben bunu biliyorum. Bu yüzden yazarken kendimce sırıtıyorum. Kelebekler  gibi telaşla yazıyorum bu satırları. Bir günlük bile olsa dibine dek yaşayacağım hayatı ve hayran bırakacağım kendime insanları. 

Zaten ben sudan korkarım. Kıyılarda olmak bu yüzden işime geliyor hani.  Yoksa “Boğulurdum her sağanakta…” Sen, gözbebeklerinin masumluğunu kokladığım, yüzmeyi öğretiyorsun bana. Vücudumun çoğu sudan ibaret iken sudan korkmak boşuna. 

Fallı sakızlar çiğnemem artık daha. 

Moliere okumak lazım. 


Rutubet kokan duvarları artık boyadım. Evet, hazırım. 

20032015

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder