Canbaz

Birkaç yamalı hayal ve bakışlarımın adı lâl

İşte bunları sunuyor hüznü işleyen saatler

Ve ruhumun en berrak mevsimine saplanıyor kan kokulu gülüşler

Artık tanıyamaz kimse cesedimsi bedenimi

Yosun tutmuş kalbimi daha ne acılar bekler

Açın kapıları, sonsuzluğun yok artık bir sınırı

Aya, meleklere, beyaza hasretim

Ne inancım var artık ne de kefenim

Gece mavisi renkli düşler verin bana

Anlayamayacağınız kadar büyük bir gökyüzü yapayım

Kararmış dünyanıza

Yoksa hapsolacaksınız günahlara

Denizdeki yakamoz gibi açığa çıkmış nefretim sanki

Kangren olup hayata küstü çocuksu şenliğim

Gün ışığına özlem duyan yirmi dört saatlik bir kelebeğim

Ama yine de ölürken bile o şarkı hep dilimde:

“Tanrı ödüllendirecek bir gün beni ve kalbini,

Yanımda kal hep yüzen denizler gibi…”