Mesias, 16 Mayıs'ta.

"Uzun yıllar içime biriken yağmurlarla bir amazon gibi savaşırken oldukça yorgun düşmüştüm ki karşıma çıktın sen. Sen.. Evet Mesih."
Mesih'in kurtarıcılığına inanmıştı kadın
Hak ile batılın ayrıldığını zannetmişti.
13. havarî gibi mutluydu Mesih'i bulduğunda.
"Bırakma." dedi haykırırcasına yalvaran bir tonda.
"İnandım ben sana, beni şeytandan kurtaracağına.
Sen demedin mi 'Uyma Matta'ya,
Bak çarmıha gerilen saçlarımın kırık uçlarına!'
Şimdi nasıl istersin Tanrı'dan kaldırmasını seni
Kendi huzuruna?
Hem cesaretin var mı buna?
O kadar emin misin Tanrı'yı kandıracağına?
Melekler müjde gibi getirmişlerdi oysa seni  bana.
Mesihliğini bırakıp Pilatus maskesi bürünmüş bakışlarına,
Yapma!
Ben, peygambere inanır gibi inandım sana,
Aşkına.
Gitme İsa.. "
Meryem böyle sesleniyordu İsa'nın ardından,
Magdalalı olmasa da.
Limon ağaçları tanıktı bu kutsallığa.
Meryem inanmazdı ,
Tanrı'nın kendisini İsa'dan kıskandığına..
İsa, gökyüzünde biriktirdikleri ile buluşurken,
Meryem kötü ruhlarından kurtulamamanın verdiği azapla

Açtı ellerini Tanrı'sına :
"Ben tapmadım ki Sen'den başkasına!"
Ve çekildi Marsilya'dan gelen sıcak öpüşler eşliğinde
Ölene dek  inzivaya.
Aşka elveda.

 ~~ Mayıstan Temmuza~~~~